Daniar Abbasi

شانه همه مادران سرزمینم زیر بار خصوصی ترین قسمت بدن دخترانشان خم شده است

شبکه Gem سریال مورد علاقه مادرم را پخش میکند و لا به لای قصه های سریال از خاطرش زدوده میشوم تا قسمت بعدی ..

سحر مریوانی

زندگی عجیب است ، نه بودن ، نه نبودن ، و نه نوع بودن و نبودنمان دست خودمان نبود . ما متولدین جنگ کم نیستیم ..

ما خودمان خبر نداشتیم که پدرمان سواد درست حسابی نداشت و مادرمان گم شده در بند رخت هایش بود ، میان حواس پرتی های پدر و مادرمان، از کاندوم های پاره و منقضی شده چشم به دنیا گشودیم ..

ما که می گویم منظورم بهایی و یارسان و کلیمی و مسیحی و مسلمان نیست، همه ی ما ..

پدرمان از فُکُل و کروات و مادرمان از مجله زنِ روز استعفا داده بود. ما غرق برنامه های زنده ی جنگ، انگار صدایش را چند کوچه بالاتر هم میشینیدیم ، آنقدر که زنده بود .. با اسباب بازی هایمان عمری حرف می زدیم تا دوباره پدرمان دست به جیب نشود، لباس هایمان موروثی برادر و خواهر بزرگترمان بود ، نه اینکه ما نداشتیم ، نه .. هیچ کس نداشت .. 

اگر دختر بودیم، پدر و مادرها مثل عقاب پنجه بر ما می زدند که کسی به تنمان دست درازی نکند ، غافل از اینکه شبانه روز روح مان دستخورده می شد .. پسر که بودیم از شورت خیسمان صبح ها می ترسیدیم ، از بلوغ هیچ چیزی نمی دانستیم ، عشق ، قلدرِ محله بودن و دستمالِ خونی و شبِ حجله بود .. ابی گوش می دادیم و به صدای کویتی پور به به و چه چه می گفتیم ! 

گذشت و گذشت ..  پنهان کاری می کردیم و عطر میزدیم که بوی گند عقده هایمان دنیا را در بر نگیرد .. 

در این میان، من عقده ای افزودتر داشتم، من هم ابی گوش می دادم و به صدای کویتی پور به به و چه چه می گفتم، من هم پنهانکاری می کردم ، مُهر بر زبان میزدم ، منِ بهاٸی عید رضوان داشتم و بر سر کار می آمدم ،منِ یارسان عید یاران داشتم و دم نمی زدم .. 

اینبار نمی خواهم دهن به شکوه از تبعیض ها بگشایم، این بار من یارسان نمی خواهم از تحریم از تحصیل تویِ بهاٸی یا تحریم از کار منِ یارسان بگویم ، می خواهم بگویم نسل من فارغ از هر مسلکی، کپی نابرابر با اصل است،  سزاوار تبعیض نیست ،قشر زیادی از نسل من بیشتر از کتاب، در آرشیوش فیلم پورن دارد، حرام زاده ی رسانه های جمعی ست ، درکی از اجتماع و انسان و دین ندارد، قشر دومی لامپ کوچکی در سر روشن کرده اند و داد سخن می دهند و تو حکومت اسلامی که عنوان جمهوری داری آنها را به جرم اقلیت مذهبی در بند می کنی، نسلی که به خاطر احترام به نظرشان به بند می روند و واقعیت همچنان خاک می خورد ..

در این میان قشر سوم،  قشری است که دیر زمانی است که از مقوله دین گریخته و تو با در بند کردنش باعث شدی که گرفتار افیون دین شود ..

امروز می خواهم از قشر چهارمی حرف بزنم که چشم هایشان باز شده و ناخواسته گرفتار دانستن شده اند.  اکثریت غیر مذهبی،  باز هم همان کهنه نسلِ تلوزیون سیاه و سفید و پدر و مادر محجوب . نسلی که به جای تو راه می رود و هر قدم از من عذرخواهی می کند، نسلی که در خودش قرآن را خوانده است و بر دهانش خاک پاشیده ، حافظه اش را بخشیده و مسٸولیت بدبختی هایش را به دوش می کشد . حالا به تمام اتفاق های افتاده و نیفتاده زندگی من هم حق می دهد  .. 

رٸیس جمهور : من هم می گویم حصر باید برداشته شود .

رٸیس قوه قضاٸیه : کی گفته حصر غیر قانونی ست ؟ حصر مصوبه شورای امنیت ملی است.

حالا رٸیس شورای امنیت ملی کیست ؟ رٸیس جمهور ..

بیا سیگاری بگیرانیم رفیق ، تقصیر تو نیست که این روزها همه از خیل اپوزوسیون مجازی اند،  اگر قرار بر هدایت بود، صادق، هدایت میشد ..

سحر مریوانی

شاید این سوال به ذهن خیلی از ماها خطور کرده باشد، که آیا کارهایی را که در راستای یارسان انجام می دهیم بر پایه تفکرات شخصی است یا همگان پسند.

هیچ جامعه ای پیشرفت نخواهد کرد، اگر افرادی که در آن جامعه هستند بر پایه ی منفعت های شخصی رو به آینده قدم بردارند. حال قدم برداشتن در راستای اهداف شخصی را می توان به دو گروه تقسیم کرد، گروه اول ضمن دنبال کردن اهداف شخصی خود هیچ ضرری به جامعه ی خود وارد نمی کنند اما در گروه دوم فعالیت هایی که در راستای اهداف شخصی وجود دارد به صورت کاملاً شفاف به جامعه ضرر می رساند. بحثی که من امروز میخواهم باز کنم این است که متاسفانه بسیاری از افراد که حتی نیز فکر می کنند؛ تفکراتشان صحیح است در راستای تفکرات شخصی خود قدم بر میدارندکه موجب آسیب به جامعه ی یارسان خواهد شد. سوال این است که آیا ما آمده ایم که به یارسان خدمت کنیم یا تفکرات خودمان را بر جامعه قالب کنیم؟

قبل از اینکه موضوع دیکتاتوری را شروع کنیم بد نیست بدانیم که یک حکومت دمکراتیک (دمکراسی) چه ویژگی هایی دارد:

ما به عنوان گروهی که در خارج از، آن مناطق بودیم همیشه شاهد آمار و اخبار ضد و نقیضی بودیم، اخباری که آمار کشته را سانسور میکرد، دوربینی که قاب تصویرش درد مردم را سانسور میکرد، مسئولینی که با وعده های دروغین امید و انگیزه میدادند به انسانهای که تمام امید و زندگیشان زیر خروارها آوار دفن شده بود.

این کوتاه مقدمه ای بود تا به اصل موضوع داستان زلزله سرپل ذهاب بپردازیم. اکنون بعد از ده ماه از این زلزله امروز به همت یکی از فعالان مدنی که از روز اول این اتفاق در درون مردم بود و از هیچ گونه کمکی دریغ نکرده بود، به اطلاعات تازه ای دست یافتیم که لازم دانستم آن را با شما در میان بگذارم.

توضیح آن‌چه رخ داده و پیش‌بینی آنچه رخ خواهد داد آسان است: در حالی‌که هنوز سونامی تحریم‌ها به ایران نرسیده است، ما تا کنون شاهد کاهش عرضه دلار در بازار ارز بوده‌ایم که موجب شوک به بازار، کاهش ارزش ریال و در نتیجه افزایش قیمت اقلام اساسی، کاهش تولید و تعدیل نیروی کاری بسیار شده است.

یک دلیل عمده این است که عناصر رژیم تلاش می‌کنند تا قبل از شروع تحریم‌ها که مسیرهای انتقال مالی را به روی آنها خواهد بست، پول‌های خود را به دلار تبدیل کرده و از کشور خارج کنند. بدتر این‌که وقتی ریال سقوط می‌کند، بسیاری از مردم برای حفظ ارزش سرمایه خود، سعی می‌کنند دارایی‌های خود را به طلا تبدیل کنند، این موجب می‌شود که مردم بیشتر پس انداز و کمتر خرج کنند که مشخصا به اقتصاد ضربه بیشتری خواهد زد زیرا پول بیشتری عملا از چرخه تولید و اقتصاد خارج می‌شود.

در صورت ادامه این وضع، بانک مرکزی (مانند آنچه در زیمباوه رخ داد) مجبور خواهد بود تا پول بیشتری چاپ کرده تا کسری بودجه خود را جبران کند و بتواند حقوق کارمندان دولتی را پرداخت کند. این سیاست موجب سقوط ارزش ریال و سپس تورم شدید خواهد شد. کاهش ارزش ریال، باعث می‌شود که کالاهای وارداتی گران‌تر شوند (اگر چه در مقابل می‌تواند صادرات یا سرمایه‌گذاری خارجی را پر رونق کند، ولی به خاطر تحریم، اقتصاد ایران نمی‌تواند از مزایای کاهش ارزش ریال منتفع شود).

بنابر این دستگاه‌ها و فن آوری و بخش عمده‌ای از مواد خام برای تولیدکنندگان داخلی گران تمام می‌شود. پس آنها یا باید قیمت تمام شده کالاهای تولیدی را افزایش دهند یا این‌که دست از تولید بردارند یا تعدیل نیروی کار کنند و یا از کارگران به صورت شیفتی استفاده کنند. مشخصا به خاطر کاهش قدرت خرید مردم، آنها مجبور هستند راه دوم را انتخاب کنند. تعدیل نیروی کار، یعنی بیکاری بیشتر، یعنی کاهش بیشتر قدرت خرید مردم و متعاقبا یعنی تولید کمتر. این چرخه معیوب تا رکود کامل اقتصادی ادامه می‌یابد.

این فروپاشی اقتصادی که با وجود بقای رژیم حتمی خواهد بود، برای شما به عنوان یک شهروند عادی به چه معنا خواهد بود؟ افزایش حقوق شما همیشه چند قدم از تورم عقب‌تر خواهد بود. به بیان دیگر خرج شما از برج شما هرچه بیشتر و بیشتر می‌شود. شما این را به صورت افزایش فوق‌العاده در قیمت اقلام اساسی، افزایش نرخ اجاره مسکن، افزایش هزینه‌های رفت و آمد، انرژی و غیره تجربه خواهید کرد. در حالی‌که به سبب رکود اقتصادی، کارگران و کارمندان همیشه در معرض تهدید به اخراج هستند، هرگز نخواهند توانست برای افزایش حقوق خود فشار بیاورند.

موج بیکاری، گرسنگی، زاغه‌نشینی، بی‌خانمانی کشور را در بر خواهد گرفت. این حتی دامن طبقه متوسط را هم خواهد گرفت. به سبب افزایش فقر و محرومیت، جرایم و خشونت افزایش خواهد یافت. جوانان به سبب افزایش هزینه‌ها، قادر به تشکیل یک زندگی مستقل نخواهند بود. موجی از پناهندگان اقتصادی به خارج کشور گسیل خواهند شد، در کشورهای همسایه، کمپ‌های پناهندگی برای ایرانیان خواهند ساخت. مردم استان‌های مرز، همگی برای کار به کشورهای همسایه مانند عراق و ترکیه و حتی افغانستان خواهند رفت.
در واقع، بسیاری از این‌ها را هم اکنون مردم ایران تجربه می‌کنند. اما وضعیت کنونی با آنچه از پی خواهد آمد قابل مقایسه نخواهد بود. البته خوشبختانه این شرایط رژیم را نیز فلج خواهد کرد. رژیم کوچک‌تر و نحیف‌تر شده و از عهده مخارج نیروهای سرکوب‌گر و چماق‌دار خود برنخواهد آمد. نارضایتی درونی در بدنه رژیم بوجود آمده و در نتیجه شرایط برای سرنگونی این رژیم مهیا است. رژیم ایران نه توان برون رفت از این شرایط را دارد و نه اراده‌اش را. پس سرنگونی این رژیم تنها راه برون رفت از یک فاجعه اقتصادی است.

این روزها اتفاق خوب، چیزی نیست که بشنوید. چیزی است که شما خود می‌توانید رقم بزنید.

فرهاد مهرابی2018/08/07

رژیم جمهوری اسلامی در طول چهار دهه حکومت استبدادی و ظالمانه خود بر ایران، امروز شاهد دست آوردهای خود است همانطور که همه مطلع هستید امروز خیابان های اکثر نقاط ایران پر شده از مردمی که به خاطر فقر و گرسنگی و دیگر مشکلات موجود که تنها باعث و 

آن کسی نیست جز ملاهای اسلامی که چرخه حکومت و اقتصاد را به دست گرفته اند.

من به یاد دارم یک سال پیش همگی با برگه و مچ بندهای بنفش به خیابان ها آمدن و شعار میدادند تا با روحانی تا 1400 حمایت خود را از دولت روحانی اعلام کردند و بار دیگر فریب این روباه صفتان را خوردن آن روز برای من مثل روز روشن بود که روحانی نیز همانند موسوی ، رفسنجانی، خاتمی و احمدی نژاد در دروه دوم ریاست جموریش، کاری خواهد کرد که امروز شاهد آن هستیم. شاید متوجه منظورم شده باشید اما برای روشن شدم مطب و فهم کامل متن باید چند قدم به عقب برگردم ودوران دوم ریاست جمهورهای که در بالا از آنها یاد شد توضیح کوتاهی ارائه دهم؛

اگر چه در ایران تظاهرات خیابانی فعلا فرو نشسته، اما اعتراضات به روش‌های مختلف و ابزارهای دیگری دوباره از سر گرفته می‌شود.

البته تظاهرات به تنهایی برای سرنگونی رژیمی که موجودیت‌اش را بر اساس نظمی «شیطانی» متشکل از نیروهای تندرو دینی، امنیتی، بسیج، سپاه پاسداران و سرویس‌های اطلاعاتی و سرکوبگر دیگر تأسیس شده و اغلب خدمات اینترنتی را تحت کنترل خود گرفته یا آنها را مسدود کرده و بدون توجه به افکار عمومی جامعه بین‌المللی هزاران ایرانی را در سیاه‌چال‌هایش زندانی یا اعدام کرده، نمی‌تواند کافی باشد.
بیش از یک سوم جمعیت کشور زیر خط فقر مطلق،یک چهارم در “بدمسکنی”یا”حاشیه نشینی”،چهل میلیون نفر نان خور(بخور و نمیر)دولت،نیمی از جمعیت بدون مشارکت اقتصادی،و شمار زیادی کودک و نوجوان بازمانده از تحصیل در خیابانها رها هستند.هزاران کودک روزانه به زباله گردی مشغولند و ۱۵۰هزار معتاد در کوچه و خیابانها می خوابند،برنامه هسته ای جمهوری اسلامی صدها میلیارد دلار خسارت مستقیم و غیر مستقیم (فرصت های از دست رفته)برای کشور به بار اورد.برنامه موشکی نیز برنامه ای پر هزینه بوده و خواهد بود.تحریم های هسته ای و موشکی هزینه کسب دانش و تجهیزات این برنامه ها را چند برابر،و کشور را از درامد و سرمایه گذاری محروم کرده است.در حوزه سلاح های متعارف نیز سیل سلاح های چینی و روسی و کره ای (شمالی)به کشور سرازیر شده است.

اما زمانی که واکنش مردم نسبت به این فجایع با فشارهای عمومی داخلی، بین‌المللی و اقتصادی همراه شود بی‌شک رژیم‌هایی مانند جمهوری اسلامی ایران را تضعیف خواهد کرد به طوری که در نهایت مجبور به تغییرات جزیی مانند چین، یا تغییرات کلی مانند روسیه یا همچون دولت‌های اروپای شرقی به صورت مسالمت‌آمیز سقوط کرده و یا مانند نظام لیبی سرنگون خواهد شد.

برای رژیم‌هایی چون حکومت ایران سرکوب تظاهرات و سایر نافرمانی‌های مدنی کار سختی نیست همانطور که در قیام‌های اخیر و همچنین در سال ۲۰۰۹ و پیش از آن مردم را سرکوب کرد. اما سرکوب تظاهرات پایان مشکل رژیم اسلامی نخواهد بود؛ نظام ولایت فقیه از چندین بیماری جدی و خطرناک رنج می‌برد. نخست اینکه این رژیم پیر و فرسوده شده و پس از چهل سال در دست گرفتن قدرت مطلق نه تنها هیچ توسعه‌ای نیافته بلکه نتوانسته به نیازهای مردم و نسل‌های جدید ایرانی پاسخ دهد. رژیم ایران همچنین از اختلافات و دسته‌بندی‌های درونی رنج می‌برد، از جمله درگیری‌های میان خود روحانیت که انسجام داخلی رژیم را تهدید می‌کند. علاوه بر این، نظام جمهوری اسلامی اکنون در حال پرداخت بهای جاه‌طلبی‌های رهبران مذهبی و نظامی‌اش نیز هست که جنگ‌های پر هزینه منطقه‌ای را بر ملت ایران تحمل کرده‌اند. توسعه‌طلبی‌های تهران در منطقه به دلیل عدم پذیرش از سوی کشورهای منطقه‌ نمی‌تواند دوام بیشتری بیاورد.این عدم پذیرش و انزوای منطقه‌ای و دشمنی قدرت‌های بزرگ بخصوص ایالات متحده آمریکا در سایه ریاست جمهوری ترامپ که تصمیم گرفته عملکرد موسسات اقتصادی و نظامی ایران را از لحاظ فنی، تجاری و سیاسی زیر ذره‌بین قرار دهد، شرایط را بر رژیم ایران سخت‌تر خواهد کرد.

این عوامل در کنار هم قادرند رژیم تندرو مذهبی ایران را که ماهیتی مخالف پیشرفت و همزیستی مسالمت‌آمیز دارد و بر ادامه جنگ و گسترش تروریسم اصرار می‌ورزد، سرنگون کند.

تظاهرات اخیر شاخص بسیار مهمی بود؛ این تظاهرات نشان داد که رژیم محبوبیت خود را حتی در حومه شهرها از دست داده است. پیشتر گفته می شد که مردم تهران و طبقه متوسط که در سال ۲۰۰۹ قیام کردند، نمی‌توانند سرنوشت ایران را تعیین کنند، چون قدرت رژیم در در مناطق خارج از پایتخت است؛ امروز اما همان مناطق علیه رژیم قیام کرده‌اند.

نظامی که خمینی تاسیس کرد فرسوده شده و در حال فرو ریختن است، سرنگونی این رژیم در آینده‌ای نه چندان دور به تدریج یا به سرعت صورت خواهد گرفت. سرنگونی حکومت ایران نه به دلیل اینکه قدرت‌های بزرگ یا دولت‌های منطقه آن را می‌خواهند، بلکه به این دلیل است که ملت ایران مدت‌هاست آن را نمی‌خواهد. ملتی که نشان داد اکثریت نیروهای مترقی آن چه در داخل و چه در خارج با جمهوری اسلامی مخالف‌اند.

در حال حاضر حفظ حیثیت رژیم ولایت فقیه در داخل و خارج برای مسئولان نظام مسئله بسیار مهمی است پس نباید تعجب کنیم اگر این رژیم برای بهبود زخم‌های داخلی‌اش و بهبود چهره‌اش که بر اثر این اعتراضات سراسری به شدت بر آن خدشه وارد شده، به جنگ‌افروزی بیشتری در خارج از مرزهای خود روی بیاورد تا با کسب پیروزی‌های کاذب و موقت در آن سوی مرزهای خود، زیان‌های ناشی از فقدان مشروعیت داخلی را جبران کند.

این همه اما در حالیست که جمهوری اسلامی ایران منابع مالی کافی برای اصلاح وضعیت اقتصادی ندارد، این اوضاع با تظاهرات گسترده در این کشور بدتر شده و اگر فعالیت نظامی خود در خارج از مرزها را گسترش و یا ادامه دهد، اوضاع حکومت وخیم‌تر خواهد شد.

فرهاد مهرابی عضو سازمان دموکراتیک یارسان 

24/5/2018

فرهاد مهرابی

27/4/2018

ما از هر سو در ایران تحت ظلم و نا برابری تبعیض نژادی و محاصره اقتصادی قرار داریم که اگر انصاف را روا داریم بیگانه و اشنا دلش برای انچه که بر ما پیروان آیین یارسان گذشته خواهد سوخت .از دیدگاه جمهوری اسلامی ایران ما کافریم ولی چنین چیزی حقیقت ندارد.و دین یارسان بر اساس صلح و دوستی است که از اسمش هم معلومه یار به معنایی دوست وسان به معنای سلطان است و به این خاطر به ما یارسانی میگویند .
( اصول دین یارسان راستی، پاکی، نیستی و ردا میباشد.)
اما بهتر است که از مباحث الهیاتی گذر کنیم، با در نظر گرفتن این فرضیه ایا ابتدایی ترین حقوق انسانی ما در ایران زیر سلطله جمهوری سرکوبگر اسلامی ایران رعایت میشود؟
یارسانی ها از بسیاری از حقوقشان مثل حق تحصیل ، حق شهروندی ،و تشکیل محافل رسمی یارسانی ،حق به زبان اوردن اعتقاد و ابراز نظرشان ،و حق کار حتی در پایین ترین سطوح دولتی نیز محرومند .از ان گذشته نگاهی که بر انها می شود نگاهی مملو از تبعیض و تعصب است.
من تصمیم به نگارش این مطلب گرفتم چون صدای من صدای حق طلبی و انسان دوستی است و چه بسا که حداقل دیگر شاهد این نباشیم که به مردم یارسان بی حرمتی شود ،تمام حرف من این است که چرا جمهوری اسلامی ایران وجود ما را در ایران خطرناک میداند و با ما دشمنی میکند؟به چه دلیلی به ما احانت و بی احترامی میکند‌؟چرا ما باید به خاطر عقیده و باورمان تحت تعقیب و سخت ترین شکنجه ها قرار بگیرم؟
سه تن از جوانان یارسانی به اسامی نيكمرد طاهري، حسن رضوي، محمد قنبري به خاطر رعایت نشدن حقوق شهروندیشان خود را به اتش کشیدند و این به خاطر هتک حرمت و فشارهای روانی بود که از سوی جمهوری اسلامی ایران به انها تحمیل شد،جوانان یارسانی دچار افسردگی شده اند امید برای ادامه زندگی در مناطق یارسان نشین کم رنگ شده است فقر و بیکاری و معضلات اجتماعی فراوانی در مناطقی که پیروان ایین یارسان در ان سکنی کرده اند بیداد میکند و اینها همه بخاطر وجود حکومت جمهوری اسلامی ایران میباشد نزدیک به چهار دهه از عمر ننگین رژیم اسلامی ایران میگذرد، در این مدت مردم فقیرتر شده اند سفره مردم کوچکتر شده،دزدی و اختلاس در کشور روز به روز زیادتر میشود، اینها تقریبا دردهای مشترک تمام ایرانیان است اما متاسفانه برای یارسانیها اوضاع وخیم تر شده و جدیدا در صدا و سیما و رادیو به صورت علنی به انها توهین میشود و انها را کافر و نجس میخوانند. در مدت هشت سال جنگ ایران با عراق یارسانیها همواره دوشادوش دوش دیگر مردم ایران جنگیدند و حاضر نشدند که یک وجب از خاک خود را به دشمنان بدهند، بله همین یارسانیها هزاران شهید و جانباز برای ایران دادند و امروز در ایران از طرف جامعه روحانیت غریبه قلم داد میشوند و از ابتدایی ترین حقوق شهروندی محروم هستند.

طبق اصل 13 قانون اساسی در ایران که به دست خود حاکمان ناقض حقوق بشر در ایران نوشته شده است باید تمام اقلیتهای دینی در ایران به رسمیت شناخته شوند، ولی جمهوری اسلامی ایران این اصل را زیر پا گذاشته و این در حالی است پیروان ایین یارسان که بزرگترین اقلیت دینی بعد از مسلمان در ایران هستند و در مدت ۳۸ سال عمر ننگین جمهوری اسلامی ایران حتی یک نماینده در مجلس شورای اسلامی هم نداشته اند. جوانان یارسانی که برای انجام خدمت سربازی و دفاع از مرز و بوم خود داوطلبانه به خدمت سربازی میروند مورد توهین قرارمیگیرن و بار ها مشاهده شده سبیل سربازهای یارستانی که نشانه شرف و غیرت برای پیروان ایین یارسان محسوب میشود را تراشیده اند، و آنان را مورد ظلم و ستم قرار داده اند. من در این چند خط که نوشته ام قصد داشتم تا نشان دهم که چگونه جامعه یارسان در ایران از طرف دولت و جامعه روحانیت مورد ظلم و ستم و نابرابری قرار میگیرد.
امید من این است که ما یارسانی ها در کنار مردم ایران بتوانیم یک زندگی خوب و انسانی داشته باشیم و تا محقق شدن خواسته های بحق خود از هیچ تلاشی کوتاه نخواهیم امد.به امید روزی که در هیچ جای دنیا شاهد این نباشیم که افراد بخاطر اعتقاد و باورهایشان مورد ظلم و ستم و نابرابری اجتماعی قرار بگیرند.

فرهاد مهرابی عضو سازمان دموکراتیک یارسان
28/03/2018

اما به دلیل بن بست سرنگونی که مردم درجریان قیام ایران حکومت آخوندی را در آن گیر انداخته اند، و به دلیل این دیگر برای آن راهی برای خروج از بن بست سرنگونی باقی نمانده است، عناصری که هشدار می دهند هشدارها و اعلام خطرهایشان از حد حرف و تکرار فراتر نمی رود.

علت هم این است که آنها در درون این مرداب و این باتلاق که مطلقا هیچ راه برون رفتی ازآن ندارند دنبال راه نجات می گردند، هرقدر هم که دست و پا بزنند حاکمیت منحوس آخوندی و خودشان را بیشتر در باتلاق سرنگونی فرو می برد.

حسام الدین آشنا مشاور آخوند روحانی در رابطه با بن بست و شرایطی که رژیم در آن گیر افتاده می گوید: “درصورت ادامه وضع موجود احتمالا همه بازنده خواهند بود”.

به راستی رژیم جهنمی اسلامی موجب شده که بیشتر مردم ایران زحمتکش و درمانده و کولبر باشند و مزدوران حکومتی ، آخوندهای بیشرف ، پاسداران، و مزدوران وابسته به علی خامنه ای ابر جنایتکار پولبر و غارتگر کشورند.

راههای گوناگون جنایت این رژیم :

روشهای بسیاری در آدم کشی و جنایت این رژیم وجود دارد:

۱-بازجویان حرفه ای که در زندانها با متهمین سیاسی در گیر می شوند و به نحوی و روشی آنان را به قتل می رسانند.

۲- جلادانی که در خیابانها و معابر عمومی جوانان برومند و روشنفکر میهنمان را وحشیانه به دار می کشند.

۳-آدم کشان حرفه ای که به دنبال طعمه خود در کشورهای دیگر زیر پوشش لانه های جاسوسی (سفارت خانه های رژیم) در جستجویند و گهگاهی فرهیختگان وطنمان را به خاک و خون می کشند.

۴-شمار بسیاری از کودکان و پیران کشورمان که به دلیل فقر و تهیدستی و یاتغذیه مواد غیر طبیعی و وارداتی کشور و استفاده داروهای تقلبی که عامل اصلی آنها همگی رژیم ضد بشر اسلامی به ویژه پاسداران جنایتکار است که واردات و صادرات کشور را در دست گرفته اند، در نتیجه روزانه در کشور جان می دهند. قتل و کشتار این گروه فراوان، عمدی و بر اثر بی تفاوتی و بی توجهی رژیم آدمخوار اسلامی است.

آیین یارسان در قرن چهارم هجری، شکل‌گرفته که آمیزه‌ای است از ادیان ایران باستان مانند زروانی، زرتشتی و میتراییسم. اما در طی زمان و تحت سلطه حکومت‌های شیعه براثر فشارها و تضییقات ناچار برخی از اعتقادات تشیع را نیز پذیرفته‌اند، اما هیچ‌کدام از مناسک و مراسم اسلامی را بجای نمی‌آورند و به اصول و فروع دین اسلام اعتقاد ندارند.

جمعیت پیروان یارسان را حدود ۴ میلیون نفر تخمین می‌زنند که حدود دو و نیم میلیون آن در ایران و بقیه در کشورهای عراق، سوریه، ترکیه و لبنان، ساکن هستند. اکثریت پیروان آیین یارسان در استان کرمانشاه و در شهرهای قصر شیرین، سرپل ذهاب، اسلام‌آباد، گیلان غرب، ازگله، کرند و صحنه زندگی می‌کنند و بقیه نیز در استان‌های همدان، آذربایجان شرقی، زنجان، خراسان، لرستان و قزوین ساکن هستند.

در اوایل انقلاب رژیم غیر از سرکوب دگراندیشان درصدد به اسلام درآوردن آیین‌های غیررسمی مانند بهایی و یارسان بود و با اقداماتی گسترده با تبلیغ، تهدید و ارعاب تلاش می‌کرد تا از برگزاری مراسم آیین یارسان جلوگیری کند و آنان را به شرکت در نمازگزاری در مساجد و مراسم عزاداری محرم وادار کند، اما بدیهی است هرگاه هویت و فرهنگ یک قوم یا آیین مورد سرکوب و تبعیض قرار گیرد، مقاومت برای حفظ عقیده و هویت آن بیشتر می‌شود، ازاین‌رو پیروان آیین یارسان به مقاومت برخاستند و حاکمیت در تحمیل باورهای تشیع به مردم یارسان با شکست مواجه شد.

از دیگر باورهای مردم یارسان که رژیم آن را برنمی‌تابد، نواختن تنبور و خواندن آواز دسته‌جمعی در جم خانه‌هاست که از خرد و کلان و زن و مرد در کنار یکدیگر تنبور می‌نوازند و هماهنگ آواز آیینِی می‌خوانند، رژیم با تمام تلاش نتوانست مانع از برگزاری این مراسم شود.

مردم یارسان انواع مشکلات و رنج‌ها را تجربه کرده‌اند، در آغاز انقلاب عده‌ای از مردم یارسان که از فشارها و تضییقات رژیم به ستوه آمده بودند، به کشور عراق پناهنده شده و در اردوگاه رمادیه اسکان داده شدند که برخی از آنان توسط سازمان ملل به کشورهای اروپایی و کانادا اعزام شدند، عده‌ای نیز به ایران بازگشتند که هنوز فاقد کارت ملی هستند و عده‌ای نیز پس ۳۸ سال هنوز در اردوگاه بسر می‌برند و فاقد امکانات بهداشتی و آموزشی هستند. سرنوشت ساکنین این اردوگاه در این ۳۸ سال یکی از فاجعه‌بارترین سرنوشت‌های بخشی از مردم فقیر و محروم کشورمان است.

دستگیری و زندانی کردن پیروان یارسان به دلایل واهی از دیگر اقدامات کینه‌توزانه حاکمیت نسبت به پیروان یارسان است.در بدو انقلاب مامورین رژیم اقدام به دستگیری بسیاری از یارسانیان نموده و در حین بازرسی منازل، بسیاری از کتابهای مقدس یارسان را با خود بردند. در زیارتگاه بابایادگار با شلیک مستقیم به پیشانی یکی از دراویش یارسانی به نام "برا گورە" وی را به قتل رساندند.

پس از این واقعه، یکی از جوانان یارسانی همدان به نام حسن رضوی، به نشانه اعتراض در مقابل فرمانداری همدان اقدام به خودسوزی کرد که بر اثر شدت جراحات ناشی از سوختگی چندین روز بعد در بیمارستان درگذشت. در بامداد چهاردهم خرداد همان سال، یکی دیگر از پیروان یارسان به نام نیکمرد طاهری در برابر دوربین، خود را آتش زد و ساعتی بعد جان باخت.

روز پنجشنبه ۲۴ فروردین‌ماه هم دو برادر به نام‌های احسان و مهدی فزونی (نادری‌نیا) در اعتراض به تبعیض‌های حکومت علیه پیروان آیین یارسان و فقر، بیکاری و مشکلات معیشتی آنان، دست به خودسوزی زده و به زندگی خود خاتمه دادند.

مهدی فزونی (نادری‌نیا) در اعتراض به رفتارهای ضدبشری جمهوری اسلامی و تبعیضی که علیه پیروان آیین یارسان روا می‌دارد در کرمانشاه خود را به آتش کشید و جان باخت. پس از آن احسان فزونی (نادری‌نیا)، برادر بزرگ‌تر او، از ماجرا باخبر شد و در همان روز در روستای سنقرآباد، از توابع دهستان چمچمال بیستون، خود را به آتش کشید.

در بامداد شنبه پنجم مرداد همان سال، یکی دیگر از پیروان کیش یارسان در نزدیکی مجلس شورای اسلامی ایران اقدام به خودسوزی کرد.

در یکی از آخرین موارد یک جوان یارسانی زیر شکنجە نیروهای ادارە اطلاعات همدان بە قتل رسیدە و خانوادەاش را تهدید کردەاند کە نباید این مسئلە را رسانەای کنند.

روز سەشنبە مهر ٩٧/ ۲۵ سپتامبر ٢٠١٨)، یک جوان کرد پیرو آیین یارسان با هویت «رامین حسینی» زیر شکنجە نیروهای ادارە اطلاعات همدان بە قتل رسیدە است.

رامین حسینی معروف بە رامین مشعشعی از ساکنین روستای «قلقل» شهرستان تویسرکان در استان همدان بودە و از خانوادەای مذهبی و از نوادگان نظام‌الدین مشعشعی از بزرگان آیین یارسان و طایفە تش بگی می‌باشد.

رامین حسینی اوایل اسفندماه ۹۶ از سوی نهادهای امنیتی شهرستان تویسرکان بە اتهام تبلیغ برای آیین یاری بازداشت و پس از مدتی بە ادارە اطلاعات همدان منتقل شدە است.

وی پس از ٨ ماه بازداشت سر انجام روز سەشنبە زیر شکنجە نیروهای ادارە اطلاعات بە قتل رسیدە و این نهاد امنیتی خانوادە این فعال یارسانی را تهدید کردە است کە نباید این خبر رسانەای شود

ماموران حکومتی جو وحشت، خفقان و فشار بر یارسان را چنان افزایش دادند کە یارسانیان به ناچار دست بە جعل هویت زده و در بیرون از منزل خود را مسلمان شیعە معرفی می کردند. بسیاری از جوانان یارسان بخاطر گذران امور زندگی و امرار معاش دست از عقیدە خود کشیده، در برخی موارد به ظاهر مسلمان و گاها طی جلسات تواب سازی و جلسات شستشوی مغزی تغییر دین دادە و مسلمان شیعە شدند.

نمونه های توهین، اخراج یارسانیان از کار، آزار و اذیت دانش آموزان و سربازان یارسانی در مدارس و پادگان‌های سربازی بسیار فراوان است که از میان آنان می‌توان به اخراج آقای فرهاد منهویی گوراجوبی از اداره آموزش و پرورش اسلام آباد غرب به دلیل یارسانی بودن اشاره نمود. موارد این‌گونه همچون آزار و اذیت یک سرباز ورزشکار و تحصیل‌کرده یارسانی و نتیجتاً اقدام به خودکشی در نتیجه بیماری روحی روانی ناشی از آزار و اذیتهای مسئولین پادگان بسیار است. که به دلیل اینکه برخی از این افراد در ایران زندگی می کنند، از ذکر نام و جزئیات آن خودداری می‌کنم.

حکومت اسلامی ایران با دادن القاب شیطان پرست و علی الهی و... چنان سعی در کافر و نجس نشان دادن یارسانیان دارد که بسیاری از مسلمانان در داخل ایران حاضر نیستند مسکن خود را به یارسانیان اجاره بدهند و از معاشرت و ازدواج با آنها به شدت پرهیز خواهند کرد.

عبدالحسین یاری

abdul hussein yari