قلبم تیر میکشه و غمگینم از تصاویر اجساد باقیمانده از بمباران شیمیایی . علم ، عصای دست بشریت است یا قاتل جان ؟ فیزیک و شیمی و مهندسی برای پیشرفت انسان است یا کشتار دسته جمعی ؟ یک لحظه هم نمیتوان خود را به جای بازماندگان چنین فجایعی گذاشت . یعنی انسان از هیروشیما و حلبچه درس کافی نگرفت که باز اجساد بی رنگ و روی خفه شده در گاز شیمیایی روی زمین مانده ؟ چقدر سوال میکنم . مگر نمیدانم که چرخ دنیا روی معاملات تجاری و سیاسی میچرخد ؟ باز هم پرسیدم . ببخشید . گاهی ذهن انسان بیراهه میرود در این دنیای دیوانه ی دیوانه ی دیوانه !!