با احترام براي خون و کرامت انسانی پیشمرگ‌ها ی میهن دوستی که جان وجهان خود را در گرو یک حرکت حساس سیاسی گذاشته اند چند جمله ای را ضروری می‌دانم. بنده با شناختی که از روحیات مدیران جنگ مسلحانه کنونی در روژهلات کوردستان دارم، ناچارم سکوت خود را با پشتیبانی این بیان جدید آقای ایلخانی‌زاده بشکنم . تجربه شخصی بنده با حدود دوازده سال مقاومت بی امان در مقابل رژیم اسلامی ایران آنهم در داخل میهن و نه در خاک عراق مرا وا میدارد تا این چند کلام را در این شرایط که خیل آدمهای احساسی را جوگیر کرده است منتشر نمایم . موفقیت این حرکت نشان از دزایت مدیران این اقدام و شکست آن برای جنبش مقاومت مدنی در کردستان یک سم کشنده خواهد بود .در ضمن برای رژیم نیز یک بهانه و نعمت الهی است تا از توان خفته نظامی خود در جهت ایجاد خفقان بیشتر استفاده کرده و ناامیدی و عقب نشینی جدیدی را بر مردم تحت ستم کوردستان و کل ایران با بهانه خطر تجربه و جنگ داخلی تحمیل نماید. لسیار امیدوارم که در اشتباه باشم و این حرکت جدید حدکا که توسط هم‌سنگران سابقم شروع شده است از روی محاسبات امنیتی ،سیاسب ،اجتماعی و زمانی و خصوصا آموزش و تجهیزات ضروری برای چنین رزمی آغاز گشته باشد و ناشی از فشار روانی شرایط مشکل اردوگاه و محدودیت های حکومت هریم کوردستان نباشد. با تمام نگرانیهایم یک با دیگر برای رزمندگان این رزم جدید آرزوی موفقیت دارم . زنده باد آزادی و عدالت

علی مهرابی