یکی از روزنامه‌نگارانی که این پیامک را دریافت کرده، می‌گوید: «وقتی این پیامک را گرفتم، در جواب نوشتم: شما؟ در جواب نوشت: این آخرین هشدار است و از این به بعد وارد فاز عمل می‌شویم و دوباره مسیج قبلی را فوروارد کرد.» 

یکی دیگر از روزنامه‌نگاران معتقد است قبل از شروع انتخابات مجلس روزنامه‌نگاران تحت فشار قرار گرفتند: «ایمیل و فیس بوک و حتی تلگرام بسیاری از روزنامه‌نگاران هک شد و ایمیل‌های فیشینگ زیادی از سوی نهادهای اطلاعاتی و امنیتی به ایمیل روزنامه نگاران فرستاده شد.» 

یکی از خبرنگاران حوزه آی تی که به بررسی این موضوع پرداخته، می‌گوید: «مثلا به روزنامه‌نگاران ایمیل‌هایی با موضوع خبر مهم و یا خبر فوری فرستاده می‌شد و وقتی آن‌ها ایمیل را باز می‌کردند، یک پاورپوینت در صفحه ظاهر می‌شد. این پاور پوینت حاوی نرم افزاری بود که تمام اطلاعات داخل ایمیل و حتی کامپیوتر مورد نظر را رصد می‌کرد.» 

او معتقد است که نهادهای زیرنظر سازمان اطلاعات سپاه تلاش زیادی برای به دست آوردن رمز چهارررقمی اپلیکیشن تلگرام انجام داده است: «آن‌ها برنامه‌ای نوشته‌اند برای حدس زدن رمز چهار رقمی‌ای که تلگرام برای فعال کردن این اپلیکیشن در اختیار کاربرانش قرار می‌دهد.» 

در چند سال اخیر ارتباط با رسانه‌های معاند یکی از جرم‌هایی است که بارها علیه روزنامه‌نگاران استفاده شده است. رسانه‌های معاند نظام عنوانی است که از سوی جمهوری اسلامی به رسانه‌‌های فارسی زبان خارج از کشور به کار برده می شود. 

در حال حاضر احسان مازندرانی، سامان صفرزایی، آفرین چیت‌ساز و عیسی سحرخیز  روزنامه‌نگارانی هستند که آبان ماه سال گذشته تحت عنوان پروژه نفوذ بازداشت شدند. علت دستگیری آن‌ها در رسانه‌های رسمی ارتباط با رسانه‌های بیگانه عنوان شد. همزمان با دستگیری این چهار روزنامه نگار داود اسدی؛ برادر هوشنگ اسدی سردبیر سایت روز آنلاین نیز بازداشت شد. جرم داود اسدی هم مشابه جرم دیگر روزنامه‌نگاران بود. 

این بار اما جامعه هدف نهادهای  امنیتی تنها روزنامه‌نگاران نیستند. فعالان دانشجویی، فعالان حوزه کودک و حتی برخی ناشران، همین پیامک را از شماره‌های  دیگری دریافت کرده‌اند. خانواده زندانیان سیاسی اما پیامک را از همان شماره‌ای که روزنامه‌‌نگاران دریافت کرده‌اند، گرفته‌اند. یکی از آن‌ها می‌گوید: «به طور معمول از اولین روزهای بازداشت عضو یک خانواده، مدام بازجو به سایر اعضای خانواده می‌گوید اگر قضیه را رسانه‌ای نکنید، پرونده‌اش زودتر بسته می‌شود اما اگر با بی بی سی ،صدای آمریکا یا رسانه‌های دیگر حرف بزنید جرمش سنگین‌تر می‌شود.» 

بسیاری از خانواده‌های زندانیان امنیتی روزهای اول با وعده این‌که در صورت رسانه‌ای نشدن خبر، فرد بازداشت شده زودتر آزاد می‌شود از اطلاع‌رسانی خودداری می‌کنند. یکی از آن‌ها می‌گوید: «من با جایی مصاحبه نکردم اما از طریق شبکه‌های اجتماعی مثل فیس بوک و ... درباره وضعیت فرزندم اطلاع رسانی کردم. یکبار که از زندان تماس گرفت بازجو گوشی را گرفت و گفت: اگر فیس بوک نویسی را ادامه بدهی وضعیتش بدتر می‌شود.» 

او با اشاره به این‌که اخبار وضعیت زندانیان عقیدتی در رسانه‌های داخلی منعکس نمی‌شود، می‌گوید: «وقتی نمی‌توانیم از وضعیت عزیزانمان و ظلمی که به آن‌ها می‌شود از طریق رسانه‌های داخلی به گوش مردم و مسئولان برسانیم، خب با رسانه‌هایی که حرف دل‌مان را منتشر می‌کنند، حرف می‌زنیم. حالا هم اینطور تهدید می‌کنند. البته این شماره بازجو نیست. نمی‌دانیم از کجاست» 

در حال حاضربرخی از روزنامه‌نگارانی که این پیامک را دریافت کرده‌اند، متن و تصویر آن را در فضاهای مجازی منتشر کرده‌اند. برخی اما از نهادهایی مثل وزارت ارشاد، وزارت اطلاعات و حتی نهاد ریاست جمهوری موضوع را پیگیری کرده‌اند اما همه این ‌نهادها از ارسال چنین پیامکی  اظهار بی اطلاعی کرده‌اند. برخی مسئولان دولتی به خبرنگاران قول داده اند که موضوع را پیگیری کنند.

یکی از روزنامه‌نگاران با انتشار تصویر این پیامک در شبکه‌های مجازی نوشته: «در نخستین روز کاری از فرستنده پیامک شکایت رسمی می‌کنم. امیدوارم بقیه همکاران هم به من بپیوندند و مسئولان نیز رسیدگی کنند.» 

عده‌ای از خبرنگاران و فعالان مدنی  که این پیامک را دریافت کرده‌اند قرار است به پلیس فتا مراجعه کنند و از مالکلن خطوطی که پیامک‌ها از آن‌ها ارسال شده، شکایت کنند. آن‌ها یک پاسخ روشن می‌خواهند. چه فرد یا افرادی این پیامک‌ها را فرستاده‌اند؟